Ang Kwento ng Dalawang Bote

Ang Kwento ng Dalawang Bote!
(The story of 2 bottles)
March 27,2009



I’m squinting, I can’t open my eyes as wide as it normally does but I have to write about this before I sink in to bed. Why? I dunno, maybe because I hadn’t been this “tipsy” for the longest time…
This drinking spree was totally unplanned, well Lyra and I was drinking coffee at Starbucks, when Kim texted us that Lala was inviting us for an alcohol extravaganza! Lala is actually now based in Singapore and staying here for a couple of days. She is close to almost everyone and she is also our ex-shift mate (Line2 Shift B, the coolest and greatest shift Sunpower Fab1 could ever have, thanks to Ma’am Cheng).
Anyway, this drinking spree was not that extraordinary. My alcohol tolerance is still not that high, a bottle or two is all it takes for me to laugh at anything and to occasionally use cuss words as period to my sentences. Did I make it sound so nasty? Hopefully I did not! Perhaps drinking 2 bottles of light beer is not that enough for others to get drunk, but trust me…. It’s enough for me to feel like what I’m feeling right now… Woozy but still a good girl! (Did I make you proud my dear Sungit? wink!wink!)
Here are some photos taken, my phone is so lame to capture the rosy cheeks the girls and I have while under the influence of alcohol. Too bad, that’s one of the few perks we usually have,

FREE Blush-on!

Lyra from RNTX, Lala from NOXE, and Aimee from PSG. Three ladies from 3 consecutive process, hey Oliver is also there, from NTM! Hahahahaha!!!

(Not bad for someone woozy as me?
Diba?)



NOTE:
I wrote this one in English No.1 because I’m a bit drunk. No.2 coz I feel like it! And finally No.3 is for my new found Malaysian friend, (if ever he reads this)even though I freakin know he’s way too smart to understand Tagalog. BLUEK!!!! Heehee!
Now its time for me to hit the sack, finally tomorrow is Saturday! Zzzzzzzzz……

Bawal Reklamo Basta may Trabaho

March 24, 2009

Ito na yata ang pinaka petiks mode na araw ko, (I’m so sorry Sir Rexis).Natapos ko na yung kailangan kong tapusin sa APCVD, yung equipment engineer pa nga nila yung inorasan ko (salamat MJ!). Pagkatapos nun wala na kong maisip kung ano pang makabuluhan ang pwede kong gawin. Ahh alam ko na ipapa-approve ko yung pang kalawakan kong Lay-out proposal!
Wala na ata kong ginawa kundi makipag usap sa YM at tumunganga sa harap ng PC monitor. (Sorry ulir Sir!)

Haiiiiiii.. Nakakaguilty, ang daming walang trabaho sa Pilipinas.. Ang dami nga nakakarelate sa shout out ko sa yahoo messenger “BAWAL MAG REKLAMO BASTA MAY TRABAHO”. Sa darating na quarter (next week nay un) down kasi ang kalahati ng dalawang planta.. Hindi magtatanggal ng tao, pero siguradong mababawasan ang pasok.. Syempre mababawasan ang sweldo.. Bawas muna ng DOTA, Paseo, Aplaya, at Festival Super Mall ng mga engineer at engineer graduate ng Sunpower… Kawawa naman ang Pilipinas, dumadami ang mga taong walang trabaho, walang pera, at walang makain.. Kailan ba magiging mabuti ang mundo… hindi ko na alam… Nakakainis pa ang stocks naming, nakikisali sa promo ng Globe “BENTE”. Nakakainis, dapat nagbenta na ko ng nag $97 ang lintek na stocks na yan..
Anyway, hindi naman po ako nagrereklamo. Masaya naman ako dahil walang mae-evict sa bahay ni Mang Boy at Manong Rey (Director ng Fab1 and Fab2).. Kahit alam kong magiging badtrip ang sweldo ng lahat, ok lang… Naisip ko walang magagawa ang panghinaan ng loob. Totoo yata yung kasabihan ng mga kano “it has to get ugly before it gets pretty”, sana lang wag maging “pretty ugly”.. Hehehehe,, ang totoo nyan gusto kong imbitahin lahat ng katrabaho ko na magdasal, para sa SPML, kasi aside from ourselves yung big boss sa taas lang din ang mamakakapag paganda ng pelikula na ang Sunpower at mga Engineer nito ang bida. Sana hindi na sila lahat kailangan pang sabihan.. Sana…

P.S.
Masarap ang feeling ng naa-appreciate ng iba ang beauty mo, kahit na alam mong muka kang sinabunutan ng limang unggoy.. ☺

Unit of Love

December 10, 2008 – SWELDO!

Nasa office ako ngayun, walang boss wala din yung kasama ko sa cubicle, magpapahinga muna ako saglit sa OEE at UPH monitoring. Paulit ulit sa isip ko yung tanong ni Sungit kagabi, “gaano ko daw cia ka-mahal”. Medyo nahirapan akong sagutin, kasi paano ba sukatin ang pag mamahal? Pero, hawak ang celphone hindi ko napigilan ang daliri ko sa pag pindot. Ang sabi ko sa kanya hindi ko alam kung anong eksaktong unit ang ginagamit sa pagsukat nun, basta alam ko yung pagmamahal ko sa kanya, malawak, mabigat, mahaba, malaki, makapal, malayo, malapit, mainit,minsan malamig, pero higit sa lahat malalim. At pagkayakap nya ko, kahit na naka-akbay lang sya sa akin habang naglalakad sa MOA o habang papuntang smoking area sa Fab1, parang pati yung mga buto ko nahihipo nya.
Hanggang ngayun hindi pa din ako sigurado kung paano sukatin ang LOVE. Ikaw, alam mo ba? Kung oo, ang galing mo naman, patingin nga ng notes mo? Saang libro mo nabasa? Anyway hindi naman ako interesado, kasi ayokong matutunan, ayokong sukatin ang pag mamahal ng mga taong nasa paligid ko at ayoko ding sukatin nila ang nararamdaman ko para sa kanila.
Kung pipilitin ako ni Sungit na sukatin kung gaano ko sya ka mahal, sasabihin ko sa kanya na wala pang nakakadiskubre ng unit of measurement ng FOREVER, kaya hindi ko talaga kayang sagutin ang masalimuot nyang tanong.
Kailangan ko ng magtrabaho, nandito na si tolits baka mabasa pa ang ka-kornihan ko..